Uitslag teamoverleg

Vandaag hebben we de uitslag van het multidisciplinair overleg gehad waar ze Meike hebben besproken. Meike laat een groot herstel zien en ze blijkt qua taalbegrip rond haar kalenderleeftijd te zitten. Ze heeft daarin wel wat achterstand, maar dat mag geen naam hebben. Het lijkt erop alsof we een klein wondertje hebben. Als Meike zo veel herstel blijft laten zien, dan zou ze later naar een mythylschool kunnen.
Dat is nu nog lang niet aan de orde: Meike gaat eerst twee á drie dagen naar een therapeutische peutergroep in Reade. Dat is een soort peuterspeelschool met therapie. Ik denk dat Meike het erg leuk gaat vinden daar. Eerst volgt er nog een intake en we hopen dat er geen lange wachttijd is! De verwachting is dat Meike begin januari kan starten. Johan en ik zullen er nog een rondleiding krijgen. Verder heb ik gevraagd om een prognose gesprek met de neuroloog en/of revalidatie-arts om eens verder te praten over Meike's toekomst. De eerste prognose die we kregen was zo somber ("misschien kan ze ooit een balletje vasthouden, maar ze zal nooit weten wat ze er mee moet doen"). Inmiddels weet Meike prima wat je met sommige dingen kan doen. Haar motoriek zit haar vooral in de weg.



Op de foto hiernaast maakt Meike een puzzel (ze haalt de stukjes eruit), ze speelt met blokken en kan soms een blokje erop zetten en ze speelt kiekeboe met een bakje (ligt ze echt helemaal om dubbel...).

Gisteren was de klok een uur terug gezet. Meike sliep lang uit: 8 uur wintertijd werd ze wakker. Ze was vrij laat met in bad en aankleden en toen ze op bed werd aangekleed, dacht ze dat ze al ging slapen. Speen in, op de buik rollen en weltrusten. Ik was 's avonds met het eten bij Meike en ik wees haar erop dat het alweer donker was buiten: "Kijk Meike, het is al donker buiten!". Meike kijkt me niet begrijpend aan. Kijkt en wijst naar boven, naar de lamp. 'Ui(t)', zegt ze. Ja, dan is het ook donker!

Zomaar een week in oktober

Meike heeft twee doelen behaald met zwemmen! Ze kan nu een baantje (ondersteund) op haar buik zwemmen waarbij ze haar hoofd goed omhoog houdt. Dat is een koud kunstje voor Meike: je hoeft alleen maar te zorgen dat er iets interessants te zien is. En ze heeft iets vastgehouden tijdens het zwemmen. Meike heeft nu nog doelen voor het zitten en staan. Meike begint steeds beter door te hebben hoe de spelletjes werken. Na het zwemmen zijn we naar de peg-verpleegkundige geweest. Meike's peg insteek leek weer wat ontstoken. Verder is ook opgemeten hoe lang de mickeybutton moet zijn. We hadden daar eigenlijk een afspraak voor op donderdag, maar gelukkig kon dat nu ook. De peg sonde moest eruit, het meetlatje erin en daarna de sonde weer in. Dat was wat Teveel van het goede. Doordat de sonde wat slap was geraakt aan het uiteinde, lukte het niet direct om 'm te plaatsen. Het wild vlees ging bloeden en Meike huilen. En doordat ze huilt en haar buik aanspant, lukt het helemaal niet meer om de peg te plaatsen... Even gekalmeerd en daarna een nieuwe peg erin die weer wat steviger was. Volgende week dinsdag kan de Mickey button geplaatst worden. Hopen dat dat wat minder huilbuien oplevert.

Op oma Fenny 's website werd gevraagd hoe Meike's week eruit ziet. Dus bij deze een overzichtje:
maandag: fysiotherapie, 's avonds haalt Johan Meike op.
Dinsdag: samen met mij zwemmen, daarna naar het Lindenhofje.
Woensdag: massage, en vaak is er 's midddags nog een cliniclown of een voorleesmevrouw. De massage vindt Meike heerlijk en als toetje mag ze aan het eind in de schommelbak - als haar wordt gevraagd of ze wil schommelen, begint Meike breeduit te lachen! De cliniclown is ook een succes, alle kinderen moeten daar altijd hard om lachen. Ook vindt Meike het heerlijk om te worden voorgelezen. Daar doe je haar een groot plezier mee. Vaak krijgt ze ook nog fysiotherapie op woensdag. Een drukke dag dus. Er is meestal ook familie van andere kinderen wat het ook druk maakt. Meestal geniet Meike van alles wat er te zien is.
Donderdag en vrijdag zijn meestal rustige dagen. Als Meike in het weekend thuis is, haalt Johan haar na het avondeten op.
Zaterdag: als Meike thuis is, spelen we veel met haar, wandelen we buiten of we gaan op pad met Meike. Als Meike niet thuis is, zoeken we haar meestal op in het Lindenhofje.
Zondag is vaak ook een rustige dag.

Later een keer meer over de dagindeling!

Bijzonderheden van deze week:

Meike houdt niet van huilende kinderen, maar weet dat kinderen jonger dan zijzelf soms huilen. Als ze naast de eenjarige huilende P. zit, gaat ze met haar handje naar P's arm toe om te troosten. Heel sociaal!
Meike heeft zelf op het knopje gedrukt in de lift - het leverde bij haar een triomfantelijke big smile op!

Meike speelt met hobbelpaard

Zondag was Meike met mama naar de kerk. Papa was mee om in de creche op Meike te passen. Meike wilde heel graag samen met de 'grote' jongens van ongeveer drie jaar met de garage en de auto'thesis spelen. Ook op het hobbelpaard zitten is leuk, en ging heel goed.

You Tube - kinderliedjes

Nog steeds geniet Meike van de kinderliedjes op You Tube.

Zo zat Meike bij opa Andries:

Saxofoon

(bericht van Franciska op Facebook)

Woensdag  kwam er een cliniclown langs en ging er iemand voorlezen. Daar doe je Meike een groot plezier mee! 
Donderdag speelde een van de verpleegkundigen op haar sax, ook leuk.  


Meike lag helemaal dubbel en ging bijna in haar stoel staan toen de verpleegkundige expres deed alsof ze niet meer goed kon spelen! 
Wat een lol heeft ze soms!

Pippo en zwemmen

Pippo is inmiddels Meike's nieuwe vriendje! Maar Pippo is alleen leuk als hij tegen Meike praat of koppeltje-duikelt... En Pippo is niet leuk als hij in de weg ligt wanneer je tijdschriften wilt pakken die voor het grijpen liggen. Dan wordt Pippo genadeloos aan de kant geduwd. Weg ermee, dag Pippo! Maar als Pippo dorst heeft, wil Meike 'm best wel te drinken geven en een plastic bekertje voor z'n mond houden.

Na een goede nacht slaap en een paar spuiten pap door de peg gingen we met de bus op pad naar 't vumc.
Pippo mocht vandaag mee naar zwemmen en oma Fenny was ook mee. Ze mocht op een krukje aan de kant zitten en heeft foto's gemaakt van Meike en mama in het water. Voor mij was het ook handig want zo was er een extra paar handen mee om te helpen met Meike aan-en uitkleden.


Meike deed extra haar best nu oma en Pippo mee waren. Ze hield haar zwemplankje goed vast toen we achter elkaar in een treintje zwommen. En ze pakte zelf de ringen uit het water, pakte ze met twee handen vast om ze daarna weer om de stok te doen en netjes los te laten.

 Ze keek even de kat uit de boom toen er een nieuw spel werd gedaan. De kinderen gingen met een gietertje water in een bak gieten. Meike keek toe hoe dat ging en vond het erg interessant. Daarna wilde ze mee doen. Samen met mij hebben we het gietertje leeggegoten. Een ander leuk spelletje was dat ze onder een vlot zwom (niet onder het water, het vlot werd omhoog gehouden) en onder het vlot waren plaatjes geplakt. Die moest ze eraf pakken. Meike snapte het goed, maar door haar vleugeltjes was het nog niet zo makkelijk om goed zicht te krijgen op de figuurtjes. Uiteindelijk lukte het! We hebben weer heerlijk gezwommen!

Daarna is Meike weer naar het Lindenhofje gegaan,

oma Fenny en mama hebben geluncht op een terras in de zon en zijn daarna gaan shoppen.

 Ik ben goed geslaagd - een gebreide jurk, een trui, een roos om ergens op te spelden, een cadeautje voor opa Andries die donderdag jarig is. Het was een gezellig dagje!

Pippo

Van oma.......

Toen ik een keer naar Meike ging met de trein, moest ik nog even wachten op het station. Daar zag ik de Pippo. Een schitterend peuterblad!
Zo dacht Meike er ook over toen ik met haar dit blad ging bekijken!
Meike vindt het leuk om er uit voorgelezen te worden, om de liedjes te zingen die er in staan. Er staan ook plaatjes in die je er uit haalt, en die weer door een opening kunnen schuiven. Of je plakt  plaatjes voor afbeeldingen, die je kunt omklappen. Ik lamineer de losse plaatjes nu, want ze gaan kapot als Meike ze zo vaak vasthoudt en er mee speelt.

PIPPO

In het blad staat ook een ouderpagina, en kijk nu eens wat dáár staat, in het oktobernummer? Ruim een week geleden kreeg ik de knuffelaap PIPPO toegestuurd, en die gaat vandaag met mij mee om aan Meike te geven! Hoe zal ze daar op reageren? Er komt weer een vriendje bij! 
Het was voor Johan en Franciska een verrassing om haar naam en de foto in het blad te zien.

Zelf doen...

Ondanks haar handicap moeten we niet vergeten dat Meike een peuter van twee jaar is. Ze heeft nog steeds haar ijzersterke wil en hoewel ze geen nee kan zeggen, kan ze dat wel laten weten. Als ze iets niet wil, dan duwt ze je hand weg. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je met eten aan komt of als je een elastiekje in haar haar wilt doen. Van het laatste is Meike niet zo gecharmeerd. Van eten wel, maar dan ook vooral zelf eten. Dat wordt een grote knoeiboel, maar ze vertikt het soms om gevoerd te worden. Eerst wilde ze geen gepureerd eten en nu wil ze het 't liefst zelf doen. Ik heb voor Meike een babyvorkje gekocht die een beetje krom is. Dat maakt het wat makkelijker voor haar om in haar mond te krijgen.
Tegenwoordig moeten we toch ook echt beginnen met opvoeden. Meike is best bij de pinken en bezit ook en klein pinkje. Waar ze iedereen om heen windt. Ze kan nog steeds een ontzettende dramaqueen zijn. Johan gaf laatst een bekertje aan haar en moest dat later zelf gebruiken. Toen hij het bekertje van Meike pakte begon ze enorm te krijsen en zei ze zelfs dddiiiieeee! Precies hoe ze dat vroeger ook kon brullen. We horen steeds meer verstaanbare klanken die vaak in de juiste context zijn. Zo zegt Meike soms papa of mama, boek zegt ze heel soms en laatst zei ze met het eten hap-hap. We zijn benieuwd naar 25 oktober, want dan is er een multidisciplinair overleg gepland over Meike en hoe ze kan revalideren. 31 oktober heb ik een belafspraak met de revalidatiearts.

Voelkussen

Meike heeft voor haar verjaardag lapjes stof gekregen en daar zou ik een voelkussen voor maken. Vandaag geniet ik nog van een laatste vakantiedagje en heb de naaimachine maar eens gepakt. Een beetje fröbelen en eigenlijk zonder ook maar een goed patroon of dat het heel mooi  recht op elkaar gespeld zit, maar dan krijg je dus dit!
De balletjes zijn eigenlijk voor een kat om mee te spelen, maar met wat klittenband is het voor Meike volgens mij prima speelgoed. Je moet een beetje vindingrijk zijn...

Zwemmen met mama!

Ondanks mijn vakantiedag ging de wekker om 6:15 uur. En waarom? Om op tijd op de zwemles te zijn! Ik dacht dat Meike al wakker zou zijn, dus toen ik haar kamer binnen kwam, had ik niet gedacht een slapende Meike aan te treffen die ruw wakker werd omdat ik het licht aan deed. Ze had 's ochtends al op tijd gegeten en was nog moe, dus sliep ze weer. Meike vond het fijn weer op pad te zijn en heeft in de tram altijd voldoende aanspraak en genoeg te bekijken. Tegenwoordig wil ze graag net als mama een buis vasthouden. In het ziekenhuiszwembad heb ik Meike's badpakje aangetrokken en toen ze het zwembad zag, begon ze al te lachen. Ze wilde maar al te graag het water in. Eenmaal in het water maakte ze hoge geluiden en spartelde ze lekker met armen en benen: Meike had het naar haar zin! Het werd nog beter toen er een bal in het water werd gegooid. We deden een namenspelletje waarbij de bal naar verschillende kinderen werd gegooid. Meike zag de bal en wilde de bal heeeeeeeeeel graag hebben. Ze keek er naar, strekte haar armpjes er naar uit, maakte hoge klanken - dat was voor iedereen duidelijk. Toen Meike de bal kreeg, wilde ze 'm eigenlijk niet meer loslaten. Toen ik de bal toch los kreeg en de bal naar een ander kind gooide, keek Meike me aan: mama, wat doe je nou! Ik had die bal net! Maar Meike is natuurlijk een klein bijdehandje - die zag nog een bal op de rand van het zwembad. Ja, dacht ze, als niemand daar mee speelt, wil ik die bal wel! We hebben nog op de buik en op de rug gezwommen, gezeten op een harde mat, gesprongen in het water en ringen uit het water gepakt en om een stok gedaan. Ook dat was lastig voor Meike: had ze een mooie ring, moest die weer om een stok en was ze 'm weer kwijt! wat dat betreft is Meike een echte peuter. In ieder geval was het een groot succes en volgende week mogen we weer. We hebben ook van de logopediste gelamineerde foto's gekregen om Meike te stimuleren om zelf keuzes te maken en om aan te kondigen wat er gaat gebeuren. Dat heb ik 's middags gebruikt. Meike vindt het heel mooi om de foto's te bekijken.

foto van augustus

Ze maakt ook meer geluiden. Ze probeert tegenwoordig een boek echt vast te houden en als je vraagt of ze voor gaat lezen, houdt ze hele verhalen: wawawaaa!

Zwemmen

Vandaag gaat Meike met mama zwemmen in het therapeutisch bad van het VUmc. Ik ben benieuwd. In ieder geval is Meike vrolijk opgestaan en heeft ze een goed humeur. Tot later!