Soms heb je te hoge verwachtingen. We dachten dat Meike rond januari zou kunnen beginnen met de therapeutische peutergroep. Nu blijkt er een wachtlijst te zijn van een half jaar!!! Ik vind alles al lang duren, maar zo loopt ze een nog grotere achterstand op.
Het begon al minder goed doordat Meike nog niet een eigen identiteitskaart heeft. Als je niet in het buitenland komt, heb je die ook niet nodig. En ze staat ook niet bij ons ingeschreven in het paspoort. Oei! Die moest ze toch wel hebben hoor...
We zijn al tijden in het ziekenhuis en daar is het niet zo'n probleem. Volgens mij gaat het om het burgerservicenummer. Ik houd niet van onnodige bureaucratie. Bah!
Nog zoiets: sommige verzekeraars vergoeden het vervoer wel, maar dan moet je zelf voor een autozitje zorgen en zelf meerijden. Ja, dan kun je haar net zo goed zelf brengen! Moeten we ook nog achter aan gaan.
Daarna de revalidatiearts: die bleek nog niet de gegevens te hebben gekregen van VUmc. We hadden niet zo'n klik met haar. Formuliertje tekenen en dan kunnen ze het krijgen. Vreemd dat niet iemand vorige week heeft gecheckt of het compleet is. Het hele verhaal opnieuw kunnen doen.
Het erge is dat we ook nog intakes moeten hebben met de maatschappelijk werker, de orthopedagoog, de ergotherapeut, de logopedist en de fysiotherapeut...
Tegelijkertijd vraagt iedereen hoe het met ons is, hoe we het verwerkt hebben (kloteterm, hoezo kun je zoiets verwerken?). Dat zijn nou geen vragen die ik met Meike erbij wil beantwoorden. Dat ga ik een volgende keer pertinent weigeren. Als het gaat om hoe het voor ons voelt, dan praten ze maar met ons. Niet met Meike. Meike heeft veel door en ze hoeft niet te weten hoe het voor papa en mama is.
Wat van de peutergroep in de rondleiding zagen, zag er in ieder geval gezellig uit! Jammer genoeg hadden we dat enthousiasme niet kunnen vatten vandaag...
6 opmerkingen:
ach meisje toch....wat een enorme deceptie....ik sla een virtuele arm om je heen. xx, Diane
Oooh ja, dit is frustrerend!
Je zou dit berichtje zo kunnen mailen naar Reade, voor alle betrokken...
Hopelijk valt de wachtlijst mee en worden jullie snel enthousiast van de vorderingen die Meike maakt.
Wat een activiteiten de afgelopen week! Allemaal euke dingen en dan die toestand bij Reade. Balen zeg!
Hoop dat het allemaal iets spoediger zal gaan dan het er nu naar uit ziet!
Balen dat het allemaal zo traag gaat. Ik hoop dat het allemaal wat sneller kan. Kan me iets voorstellen bij dat je liever praat zonder Meike erbij. Kinderen vangen toch dingen op of voelen de sfeer aan.
En verwerken wat jullie is overkomen? Ik geloof niet dat dat mogelijk is. Je kunt het misschien een plekje geven, maar er echt vrede mee hebben? Dat lijkt mij buitengewoon moeilijk. Het is gewoon hartstikke oneerlijk wat jullie én Meike is overkomen. Tenminste, ik denk dat het zo is. Ik hoop niet dat ik iets stoms type hier, want ik weet het tenslotte niet.
Wat akelig al die burocratie! Kan je geen PGB aanvragen (ze worden nog steeds afgegeven) voor begeleiding in de bus?
Heb je al contact met iemand van MEE? die kunnen ook vaak wel handige tips geven. Misschien heb je dit al lang gepasseerd, maar niet geschoten is altijd mis.
Heel veel sterkte!
Gr Janneke
Ik kan me levendig voorstellen dat je ongeduldig wordt van al dat getreuzel en geneuzel, en volkomen terecht! Mijn advies: blijven bellen, blijven zeuren, eventueel inderdaad MEE inschakelen en ook hen voor Meike laten lobby'en, dat is tenslotte hun werk. En ja: ik krijg inmiddels ook pukkels en uitslag als ik weer eens een formulier moet invullen dat ik in de afgelopen jaren al 10000 keer heb moeten invullen. Veel sterkte en hou jullie taai, word maar een 'lastige ouder' in het belang van Meike! Hartelijke groet van Hettie Koens
Een reactie posten